شوى و اگرش چيزى فرمائى اطاعت دارد و اگر از او غايب شوى غيبت تو را محافظت كند از نفس خود و مال تو ، آنگه اين آيه برخواند : « الرِّجالُ قَوَّامُونَ » . « فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ » 34 طبرى و ابو الفتوح : مقصود فرمانبرى از خداوند و شوهر است . « حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ » 34 مجمع : يعنى : در دورى شوهر خود را و مال و راز او را حفظ مىكنند . « بِما حَفِظَ اللَّه » 34 مجمع : كلمه ى اللَّه با رفع و نصب قرائت شده است و در نتيجه ى معنى تفاوت نيست . مجمع : در معنى اين جمله گفته‌اند : 1 - بموجب حفظ خداوندى ايشان مىتوانند بوسيله ى مهر و مخارج خود را حفظ كنند . 2 - بواسطه ى استعداد حفظ و نگهدارى از جانب خداوند آنها مىتوانند خود را حفظ كنند . طبرى : ابو جعفر يزيد بن قعقاع مدنى « اللَّه » را با نصب و صداى بالا قرائت كرده است ، يعنى : زنها حفظ كردند فرمان خدا را در حفظ الغيب شوهران خود و پاس حقوق آنها در غيابشان . « وَاللَّاتِي تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ » 34 طبرى : بعضى گفته‌اند : يعنى زنهائى كه بدانيد نافرمانى مىكنند و بعضى گفته‌اند : يعنى اگر رفتار آنها طورى بود كه ترسيديد نافرمان و دشمن شوند ، و ابن عبّاس گفته است : مقصود زنى است كه حقوق شوهر را سبك شمارد و نافرمانيش كند . « وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ » 34 طبرى و ابو الفتوح چند معنى نقل كرده‌اند : 1 - كناره گيرى كنيد از عمل جنسى با آنها ، 2 - كناره گيرى كنيد از خوابگاه آنها ، 3 - پشت كنيد در خوابگاه به آنها ، 4 - ترك كنيد سخن گفتن با آنها را ، 5 - آنها را محكم در خانه نگاهدارى كنيد .